Skip to main content

Posts

Showing posts from February, 2018

Welcome to Perivoli Guest Rooms

Family-owned (and -run) quality budget accommodation in Kokkinos Pyrgos, 70200, Crete, Greece. We look forward to meeting you,
Ioannis and Sofia Check our amenities! Read also House Rules 101


Read all About the place!

Our perivoli

Το περιβόλι μας... Είναι, νομίζω, από τα πιο ευχάριστα κι ωφέλιμα πράγματα να περνά κανείς λίγες ώρες κάθε μέρα σ’ ένα περιβόλι. Στο ελεύθερο κι ανοικτό αυτό κομμάτι του φυτικού και ζωικού κόσμου, κάτω απ’ τον απέραντο ουρανό, βρίσκεται έτσι μέσα στην ίδια ενέργεια της φύσης, βλέπει και πιάνει το έργο της, αναπνέει την πνοή, κατανοεί τις δυνάμεις της, αισθάνεται την κίνηση της άπειρης, της θαυμαστής και μεγάλης αυτής ζωής και θυμάται πως ένα μικρό της μόριο είναι κι αυτό, ο μεγάλος και περήφανος.

Τέσσερις εποχές ο χρόνος, τέσσερις μορφές ξεχωριστές το περιβόλι μας. Το καλοκαίρι, όταν πια φεύγαμε για την εξοχή, το αφήναμε κατάξερο. λίγα φύλλα στα δέντρα, λίγα λουλούδια στα κιτρινισμένα χαμόδεντρα. Το χώμα φρυγμένο όλο από τις κάθετες, τις φλογερές ακτίνες του ήλιου, έπινε με λαιμαργία το λίγο νερό, που του έριχνε το βράδυ ο κηπουρός. μεγάλες πεταλούδες με βαριά ποικιλόχρωμα φτερά πετούσαν στη ζέστη της ημέρας ή στη δροσιά του δειλινού. Δυο τρεις γρύλοι, κάτω από τα φύλλα της αγαπημένη…

Kid, my perivoli

Κωστής Παλαμάς "Παιδί, το περιβόλι μου..."
Παιδί, το περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις,
όπως το βρεις κι όπως το δεις να μην το παρατήσεις.

Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά και φράξε το πιο στέρεα,
και πλούτισε τη χλώρη του και πλάτηνε τη γη του,
κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται να το βεργολογήσεις,
και να του φέρεις το νερό το αγνό της βρυσομάνας·
κι αν αγαπάς τ’ ανθρώπινα κι όσα άρρωστα δεν είναι,
ρίξε αγιασμό και ξόρκισε τα ξωτικά, να φύγουν,
και τη ζωντάνια σπείρε του μ’ όσα γερά, δροσάτα.
Γίνε οργοτόμος, φυτευτής, διαφεντευτής!..
Κι αν είναι
κι έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι,
κι όσα πουλιά, μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα
για τίποτ’ άλλο δε φελάν1 παρά για μετερίζια2
,
μη φοβηθείς το χαλασμό!.. Φωτιά! Τσεκούρι!Τράβα,
ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφ’ το,
και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα,
για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα,
π’ όλο την περιμένουμε, κι όλο κινάει για να ’ρθει,
κι όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..


Ασ…

In the perivoli she walks

Νικόλαος Μαυροκορδάτος «Στο περιβόλι περπατεί...»


Στο περιβόλι περπατεῖ,
τα χορταράκια που πατεῖ
τα ίχνη της γλυκοφιλοῦν
κι ευθύς ιδές τα πως ανθοῦν!

Τ’ αγκάθια σαν την στοχασθοῦν,
ανάγκη είν’ να φοβηθοῦν∙
να την εγγίσουν δεν τολμοῦν,
μον’ σκύφτουν και την προσκυνοῦν.

Στα χόρτ’ απάνω την θωρεῖς,
άνθος πως είναι την θαρρεῖς∙
κι οι άνεμοι όπου φυσοῦν,
ότι αναπνέει και μεθοῦν.

Και τ’ αηδονάκια που λαλοῦν
τα χείλη της γλυκοφιλοῦν,
τα ρόδα πλια καταφρονοῦν∙
- όχ, πώς φωνάζουν και πονοῦν! -

Και τα νερά παραστρατοῦν
στους πόδας της να κυλισθοῦν,
να τα πατήση να ‘φρανθοῦν
κι ευθύς ευθύς να γλυκανθοῦν.

Τα σύννεφα να μαζωχθοῦν,
τον Ήλιο-μπέη να λυπηθοῦν,
‘λαφρά ‘λαφρά να σκεπασθῆ,
να μην την διῆ και σκοτισθῆ!

Read more: http://latistor.blogspot.com/2010/10/blog-post_2118.html

The Perivoli of Samih

Το περιβόλι του Σαμίχ
Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου πολέμου ο βομβαρδισμός της Σάμου αναγκάζει την οικογένεια της Βαγγελίτσας να ακολουθήσει το δρόμο της προσφυγιάς στην Παλαιστίνη. Στο απόσπασμα που ακολουθεί (από το μυθιστόρημα Tο διπλό ταξίδι) περιγράφεται η ζωή στην έρημο σ’ ένα στρατόπεδο κοντά στη Γάζα και στα γειτονικά περιβόλια, όπου η Βαγγελίτσα συναντά τη Ρασμίγια.
Tα πορτοκάλια για το «μαγαζί» μας τ’ αγοράζαμε από το Σαμίχ, τον περιβολάρη. Τις περισσότερες φορές γέμιζε το δίχτυ μας χωρίς να παίρνει τα δυο γροσάκια, χώρια που μας άφηνε και τρώγαμε όσα θέλαμε. Είχε εφτά παιδιά, έξι αγόρια κι ένα κορίτσι, που τον βοηθούσαν στο περιβόλι όταν γύριζαν από το σχολείο.

Το χωριατόσπιτο του Σαμίχ ήταν χτισμένο στην άκρη του περιβολιού, κάτω από μια θεόρατη λεύκα. Οι ρίζες της ρουφούσαν νερό από το πηγάδι της αυλής και τα κλωνάρια της θέριεψαν κι έφταναν ως τον ουρανό. Ήταν μια παραδεισένια γωνιά μέσα στη ζέστη και την ξεραΐλα του στρατοπέδου. Τα φύλλα της, που τρεμούλιαζαν μ…

To perivoli, 1969

Διονύσης Σαββόπουλος Το Περιβόλι (Lyra, 1969)
Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ κάτι μυστικό,  κάτι πλούσιο και παράξενο σαν τοπίο του βυθού,
ανθισμένες κερασιές κι απόγευμα ζεστό
και πολύχρωμο χορτάρι, ναι, για ν’ αποκοιμηθώ.

Αμαξάκια κάτασπρα φεύγουν απαλά
και μας φέρνουνε σε σένανε στα μέρη τα παλιά,
στο γαλάζιο θρόνο σου χρυσό μανδύα φοράς
και σε δυο λιοντάρια ήμερα τα πόδια σου ακουμπάς.

Τόσα χρόνια πάλευα μόνος στα τυφλά
και ταξίδεψα κι αρρώστησα και πέρασα πολλά,
τώρα όμως πλάι σου και πάλι περπατώ,
μες στα χρώματα του κήπου σου και δίπλα στο νερό.

Αμαξάκια κάτασπρα φεύγουν απαλά
και μας φέρνουνε σε σένανε στα μέρη τα παλιά,
κοντά μου φωσφορίζοντας σκύβεις και με φιλάς,
για τη νύχτα με σκεπάζεις, ναι, και με παρηγοράς.


Martin Schinagl

Ioannis was a very, very friendly and hospital host to welcome a friend and me in the beautiful and precious little town Kokkinos Piergos. We were greeted with attention to details, accuracy and courtesy. The room was decorated very homily. Thanks again for. Making this stay so pleasant!